انجمن آبخیزداری ایران مجله اکوهیدرولوژی 2423-6098 12 4 2025 12 22 Effectiveness of saltwater intrusion control approaches in coastal aquifers under climate change conditions اثربخشی رویکردهای کنترل تهاجم آب شور در آبخوان ساحلی تحت شرایط تغییر اقلیم 964 981 104828 10.22059/ije.2025.397627.1874 FA محمد سلاح جعفری دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران حمید کاردان مقدم استادیارپژوهشی پژوهشکده مطالعات و تحقیقات منابع آب، موسسه تحقیقات آب، تهران، ایران احمد شرافتی دانشیار گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران Journal Article 2025 10 05 <strong>Research Topic:</strong> Evaluation of climate change in saltwater intrusion.<br /> <br /><strong>Objective:</strong> In this study, the assessment of climate change adaptation strategies in the Sari-Neka coastal aquifer was analyzed using the qualitative sustainability index.<br /> <br /><strong>Method</strong>: The results of the climate simulation showed that the temperature and precipitation in the region have increased. Given the characteristics of the region, increasing temperature is effective in increasing the humidity of the region and increasing precipitation. Quantitative simulation of the aquifer was performed using the MODFLOW model, and to simulate the effect of saltwater intrusion in the outlet section of the aquifer, quantitative and qualitative simulations were performed simultaneously. Accordingly, the MT3DMs qualitative model was used to simulate the chloride concentration at the surface, and the SEAWAT model was used to simulate the concentration at the depth of the aquifer.<br /> <br /><strong>Results</strong>: The results obtained showed that in the current situation, there is saltwater intrusion of 660 meters.The results of the aquifer simulation, considering 3 release scenarios, showed that in the SSP 126 scenario, the invasion rate was estimated to be 710 meters, in the SSP 245 scenario, the invasion rate was 740 meters, and in the SSP 585 scenario, the invasion rate was estimated to be 820 meters.Due to the increase in saltwater intrusion in the aquifer, 8 adaptation strategies were examined in the form of two issues: reducing aquifer exploitation and increasing recharge to the aquifer.The results showed that the strategies related to the outlet section of the aquifer had the most effects due to the short distance, and the two strategies of reducing 30% of withdrawal from the aquifer in the outlet section and artificial recharge in the outlet section had the most effects compared to other strategies.<br /> <br /><strong>Conclusions</strong>: The results showed that the strategy of reducing 30% of withdrawals in the outlet section of the aquifer led to a 53% improvement in the quality sustainability index.  <strong>موضوع:</strong> در این مطالعه ارزیابی راهکارهای سازگاری با تغییراقلیم در آبخوان ساحلی ساری ـ نکا با استفاده از شاخص پایداری کیفی آنالیز شد.<br /><strong>هدف:</strong> آنالیز و تدوین سیاست بهره‌برداری در آبخوان ساحلی به عنوان رویکرد علاج‌بخشی مورد بررسی قرار گرفت.<br /><strong>روش تحقیق:</strong> شبیه‌سازی کمی آبخوان با استفاده از مدل MODFLOW و برای شبیه‌سازی اثر تهاجم آب شور در بخش خروجی آبخوان، شبیه‌سازی کمی و کیفی توأمان انجام گرفت. بر این‌اساس، مدل کیفی MT3DMs با شبیه‌سازی غلظت کلراید در سطح و مدل SEAWAT برای شبیه‌سازی غلظت در عمق آبخوان استفاده شد.<br /><strong>یافته‌ها:</strong> نتایج به‌دست‌آمده نشان داد در وضعیت فعلی تهاجم آب شور به میزان 660 متر وجود دارد. نتایج شبیه‌سازی آبخوان با در نظر گرفتن 3 سناریوی انتشار مشخص شد که در سناریوی SSP 126 میزان تهاجم 710 متر، در سناریوی SSP 245 میزان تهاجم 740 متر و در سناریوی SSP 585 میزان تهاجم 820 متر برآورد شد. با توجه به افزایش تهاجم آب شور در آبخوان، 8 راهکار سازگاری در قالب دو موضوع کاهش بهره‌برداری از آبخوان و افزایش تغذیه به آبخوان با توجه به نظرات متولیان و بهره‌برداران مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد راهکارهای مربوط به بخش خروجی آبخوان به دلیل فاصلۀ کم بیشترین تأثیرات را داشته و دو راهکار کاهش 30 درصد برداشت از آبخوان در بخش خروجی و تغذیۀ مصنوعی در بخش خروجی نسبت به سایر راهکارها بیشترین تأثیر را دارد.<br /><strong>نتیجه‌گیری:</strong> راهکار کاهش 30 درصد برداشت در بخش خروجی آبخوان باعث بهبود 53 درصد در شاخص پایداری کیفی می‌شود. https://ije.ut.ac.ir/article_104828_7058f14c4a9faa5b829bfe7dc51ce696.pdf