انجمن آبخیزداری ایران مجله اکوهیدرولوژی 2423-6098 8 4 2021 12 22 Assessment of Conceptual Model Uncertainty in Groundwater Modeling (Case Study: Najafabad Aquifer of Gavkhouni Basin) بررسی عدم‌قطعیت مدل مفهومی در مدل‌سازی آب زیرزمینی (مطالعۀ موردی: آبخوان نجف‏آباد حوضۀ گاوخونی) 1081 1097 87304 10.22059/ije.2022.330331.1549 FA مهسا جباری ملایری دانشجوی دکتری منابع آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت 0009-0001-8612-4586 سامان جوادی دانشیار گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت 0000-0003-1008-0254 سعیده سامانی استادیار، عضو هیئت علمی پژوهشکدۀ مطالعات و تحقیقات منابع آب، مؤسسۀ تحقیقات آب، تهران عباس روزبهانی دانشیار گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت 0000-0002-8458-4538 Journal Article 2021 09 10 Groundwater‌ modeling is the foundation for quantitative analysis of groundwater resources, the successful assessment of which depends on its stable and reliable simulation. Because groundwater models are‌ an approximation‌ of reality, it is impossible to quite determine a system's properties through modeling or to mathematically describe the complex properties of a hydrogeological system. Therefore, inherently, all models have a degree of uncertainty, and as a result, the existence of uncertainty in the groundwater model sets managerial decisions in relation to it at risk of failure. The purpose of this study is to explain a method for quantitative recognition of groundwater uncertainty and how model uncertainty can be used as a tool to better realize the modeled system and provide the information needed to help make more informed decisions. A quantitative investigation of groundwater modeling was performed in Najafabad located in Isfahan province. Three conceptual models were‌ created for Najafabad aquifer by different geological settings, recharging, and model boundaries. Conceptual models were developed in steady-state for 2018-2019 and calibrated using observational data. All models were validated using available water level data of 2018-2019. The models reliably simulated the water level in the aquifer. To select the best model, the model selection criteria (AIC, AICC, BIC, and KIC) was used. The results showed that model number 1 with the highest weight and the least uncertainty was introduced as the best model. مدل‏سازی آب زیرزمینی مبنایی برای تجزیه‌و‌تحلیل کمی و کیفی منابع آب زیرزمینی است که ارزیابی موفقیت‏آمیز این منابع به شبیه‏سازی پایدار و قابل اعتماد آن بستگی دارد. چون مدل‏های آب زیرزمینی تقریبی از واقعیت هستند. بنابراین، نمی‏توان از طریق مدل‏سازی خصوصیات یک سیستم را به طور کامل تعیین کرد. از این‌رو، ذاتاً همۀ مدل‏ها درجه‏ای از عدم قطعیت دارند و در نتیجه، وجود عدم‏ قطعیت در مدل آب زیرزمینی، تصمیم‏گیری‏های مدیریتی در رابطه با آن را با خطر شکست مواجه می‏کند. هدف از این تحقیق، توضیح شیوه‏ای برای شناخت کمی عدم قطعیت در مدل‏سازی آب زیرزمینی است و اینکه چگونه عدم قطعیت مدل می‏تواند به عنوان یک ابزاری برای فهم بهتر سیستم مدل‌شده به کار رفته و اطلاعات لازم را برای کمک به تصمیم‏گیری آگاهانه‏تر در اختیار گذارد. بررسی کمی عدم‏ قطعیت در مدل‏سازی آب زیرزمینی در محدودۀ مطالعاتی نجف‏آباد واقع در استان اصفهان انجام شد سه مدل مفهومی، به وسیلۀ موقعیت‏های مختلف زمین‏شناسی، تغذیه و مرزهای مدل برای آبخوان نجف‏آباد تهیه شد. مدل‏های مفهومی در حالت پایدار و برای سال آبی 1397ـ 1398 توسعه داده و با استفاده از داده‏های مشاهداتی سطح آب واسنجی شدند. همۀ مدل‏ها، با استفاده از داده‏های سطح آب موجود سال 1397ـ 1398‌، صحت‌سنجی شدند. مدل‏ها به طور قابل قبولی سطح آب در آبخوان را شبیه‌سازی کردند. برای انتخاب بهترین مدل از روش معیار انتخاب مدل (AIC، ‏AIC_C‏، BIC و KIC) استفاده شد. نتایج نشان داد مدل 1 با بیشترین وزن و کمترین عدم ‏قطعیت به عنوان بهترین مدل معرفی شد. https://ije.ut.ac.ir/article_87304_716fd5eae768d31abd8ac3a14e9716f5.pdf