انجمن آبخیزداری ایران مجله اکوهیدرولوژی 2423-6098 9 2 2022 06 22 Assessing Future Climate Change Components from North to South West of Iran ارزیابی تغییرات مؤلفه ‏های اقلیمی آینده از شمال تا جنوب غرب ایران 373 386 90532 10.22059/ije.2022.340627.1621 FA مهدی کلانکی پژوهشگر پسادکتری آبیاری و زهکشی، برنامۀ همکاری مشترک دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) و دانشگاه واخنینگن هلند هادی رمضانی اعتدالی دانشیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین پیتر فن اوول دانشیار گروه مدیریت منابع آب، دانشگاه واخنینگن، هلند Journal Article 2022 02 27 Climate change is one of the ongoing challenges. This phenomenon will affect all parts of the world, including Iran. Therefore, understanding and projecting climate change can be a way forward for future planning in different areas. To do this, the present study applied six general circulation models (GCM) to assess climate change in some stations in northwest, west and southwest of Iran under three different scenarios: RCP2.6 (optimistic), RCP4.5 (middle) and RCP8.5 (Pessimistic) by using LARS-WG during 2021-2100. Based on the results, the highest values were observed under the RCP8.5 scenario and in NorESM1.1, CanESM2 and HadGEM2-ES GCMs for sunhours, and minimum and maximum temperatures, respectively. Compared to the base period: The highest increase in minimum and maximum temperatures have been observed in Aligudarz station during 2081-2100 with 69% and 25%, respectively. Daily average rainfall and Sun hours might enhance 35.4% in Ahvaz during the years 2061-2080 and 9.8% in Parsabad during the years 2041-2060. On the other hand, the lowest daily values compared to the base period were observed in the RCP2.6 and RCP4.5 scenarios in Ahvaz, with a 0.23% decrease in minimum temperature and a 2.93% increase in maximum temperature. Also, compared to the base periods, the daily average precipitation in Parsabad has decreased by 8.63 % and sun hours in Mianeh have reduced to 14.54%. In general, the southwest may experience more precipitation compared to the northwest in the future. تغییرات اقلیمی از چالش‏های پیشروی بشر محسوب می‏شود. این رویداد تمامی نقاط جهان از جمله ایران را متأثر می‏سازد. بنابراین، درک نوسان‌های جوی و پیش‏نگری‏ آن می‏تواند برای برنامه‏ریزی‏های آتی در مناطق مختلف راهگشا باشد. در همین راستا، پژوهش حاضر با استفاده از شش مدل گردش عمومی (GCM) تغییرات اقلیمی را برای برخی ایستگاه‏ها در شمال غرب، غرب و جنوب غرب ایران تحت سه سناریوی مختلف RCP2.5 (خوش‌بینانه)، RCP4.5 (میانی) و RCP8.5 (بدبینانه) با استفاده از LARS-WG طی 2021-2100 ارزیابی کرده است. بر اساس نتایج، بیشترین مقادیر تحت RCP8.5 و در NorESM1.1، CanESM2 و HadGEM2-ES به‌ترتیب برای ساعت‌های آفتاب، دمای حداقل و حداکثر مشاهده شد. در مقایسه با دورۀ پایه: ایستگاه الیگودرز طی سال‏های 2081ـ 2100 با افزایش 69 و 25 درصدی بیشترین افزایش دما را برای حداقل و حداکثر دما از خود نشان داد. ایستگاه اهواز با 4/35 درصد طی سال‌های 2061ـ 2080 برای بارندگی روزانه و ایستگاه پارس‌آباد با 8/9 درصد طی سال‌های 2041-2060 برای ساعت‌های آفتابی در رتبه‌های بالا قرار گرفتند. از سوی دیگر، کمترین مقادیر روزانه نسبت به دورۀ پایه در سناریوهای RCP2.6 و RCP4.5 در اهواز با 23/0 درصد کاهش در دمای حداقل و 93/2 درصد افزایش برای حداکثر دما مشاهده شد. همچنین، بارش روزانه در ایستگاه پارس‌آباد 63/8 درصد و ساعت‌های آفتابی روزانه در ایستگاه میانه تا 54/14 درصد نسبت به دوره‌های پایه کاهش یافته است. به طور کلی، احتمالاً در آینده، ایستگاه جنوب غربی با بارندگی بیشتر و شمال غرب با بارندگی کمتر مواجه می‌شوند. دما بارش ساعت‌های آفتابی مدل‌های گردش عمومی LARS-WG https://ije.ut.ac.ir/article_90532_c1d367b63808278e7000e1e3c279b989.pdf