در این پژوهش، منابع آب سطحی دشت سلماس با استفاده از مدل WEAP شبیه‌سازی شد. بدین منظور، دوره 2015 تا 2020 برای واسنجی و دوره 2021 تا 2024 برای اعتبارسنجی مدل در نظر گرفته شد. نتایج اعتبارسنجی با مقادیر R² برابر 0.84، NSE برابر 0.64 و Bias برابر 0.11 نشان داد که مدل از عملکرد قابل قبولی در شبیه‌سازی برخوردار است. در ادامه، با استفاده از داده‌های گزارش ششم تغییر اقلیم، هفت سناریوی مختلف برای دوره آینده 2027 تا 2036 تحت دو سناریوی اقلیمی SSP126 و SSP585 تعریف شد. نتایج نشان داد که در بخش‌های شرب شهری و روستایی و صنعت، کمبود آب قابل‌توجهی رخ نمی‌دهد و نیاز آبی این بخش‌ها تأمین می‌شود. در مقابل، بیشترین میزان عدم تأمین نیاز آبی مربوط به بخش کشاورزی بود که نشان‌دهنده آسیب‌پذیری بالای این بخش در برابر کاهش منابع آب و اثرات تغییر اقلیم است. بررسی نیاز زیست‌محیطی نشان داد که کمبود جریان عمدتاً در رودخانه زولا و در ماه‌های سپتامبر و اکتبر رخ می‌دهد، در حالی که رودخانه دریک با کمبود زیست‌محیطی مواجه نشد. بنابراین، پایداری منابع آب سطحی سلماس نیازمند مدیریت تقاضای آب در بخش کشاورزی، افزایش راندمان آبیاری، اصلاح الگوی کشت و توجه به تأمین جریان زیست‌محیطی رودخانه زولا است.