هدف از پژوهش حاضر، ارزیابی عملکرد شبکۀ زهکشی و گرههای سیلگیر در دورۀ پایه (1980ـ 2020) و تحت تأثیر تغییر اقلیم برای دورۀ بازگشتهای 25 و 50 ساله در قسمت مرکزی منطقۀ 6 تهران است. نتایج حاصل از واسنجی و صحتسنجی مدل نشان از انطباق مناسب بین دادههای مشاهداتی و شبیهسازیشده را دارد، به طوری که مقدار ضریب (NS)در مرحلۀ واسنجی برای رویداد اول تا سوم بهترتیب 77/0، 72/0 و 64/0 و این ضریب در مرحلۀ اعتبارسنجی برای دو رویداد بهترتیب 72/0 و 70/0 به دست آمد. پس از تأیید دقت مدل، ارزیابی شبکۀ زهکشی برای دورۀ بازگشت 25 و 50 ساله صورت گرفت. نتایج نشان داد با افزایش دورۀ بازگشت در دورۀ پایه و آینده در برخی مجاری سیلابرو و گرههای شبکۀ زهکشی پرشدگی و سیلاب وجود دارد، طوری که تعداد گرههای سیلگیر در دورۀ پایه (1980ـ 2020) و تحت تأثیر تغییر اقلیم سناریوی RCP2.6 و RCP8.5 (2021ـ 2050) برای دورۀ بازگشت 25 ساله بهترتیب 10، 13 و 15 است و تعداد گرههای سیلگیر در دورۀ پایه (1980ـ 2020) و تحت تأثیر تغییر اقلیم سناریوی RCP2.6 و RCP8.5 (2051ـ 2100) برای دورۀ بازگشت 50 ساله بهترتیب 12، 17 و 19 است. افزایش ابعاد کانالها و اجرای روشهای (LID) یک راهحل عملیاتی برای رفع مشکل بالازدگی است.
Arjenaki M O, Sanayei H, Heidarzadeh H. Urban Surface Runoff Simulation and Prioritization of Critical Sub Catchments Using SWMM Model and TOPSIS Method (Case Study: Shahrekord City). Journal of Water and Wastewater. 2020; 31(4): 99-113. (Persian).
Bakhtiari B, Purmusavi S, Sayari N. Impact of Climate Change on Intensity-Duration-Frequency Curves of Precipitation (Case study: Babolsar station. Iranian Journal of Irrigation & Drainage. 2014; 8(4): 694-704. (Persian).
Badizadegan R, Khodashenas S. R, Esmaili K. Calibration of SWMM Model in North catchment of Tehran. Journal of Range and Watershed Management. 2021; 73(4): 709-724. (Persian).
Badizadegan S, Bahremand A, Ahmad D. A. Calibration and Evaluation of the Hydrologic- Hydraulic Model SWMM to Simulate Runoff (Case Study: Gorgan). jwmr. 2017; 7(14): 1-10. (Persian).
Bahrami J, Farooghi F, Hosseini S, Rafiee Effects of low-impact development of infiltration and storage facilities on urban runoff management in city of Sanandaj. Journal of Water and Wastewater/Ab va Fazila. 2017; 28(5): 118 – 124. (Persian).
Dongquan Z, Jining C, Haozheng W, Qingyuan T, Shangbing C, Zheng S. GIS-based urban rainfall-runoff modeling using an automatic catchment-discretization approach: a case study in Macau. Environmental Earth Sciences. 2009; 59(2): 465-472.
Chen J, Hill A. A. Urbano L. D. A GIS-based model for urban flood inundation. Journal of Hydrology. 2009; 373(1 – 2): 184-192.
Ghahraman B, Abkhezr H. Improvement in Intensity-Duration-Frequency Relationships of Rainfall in Iran. JWSS. 2004; 8(2): 1-14. (Persian).
Gironas J, roesner L.A, rossman L.A, dVis, J. A new applications manual for the storm water management model (swmm). journal of Elsevier, environmental modeling & software. 2010; 25(6): 813-814.
Jiang L, Chen Y, Wang H. Urban flood simulation based on the SWMM model. Proceedings of the International Association of Hydrological Sciences.2015; 368: 186-191.
Kling H, Fuchs M, Paulin M. Runoff conditions in the upper Danube basin under an ensemble of climate change scenarios. Journal of Hydrology. 2012; 424: 264-277.
Luan B, Yin R., Xu P, Wang X, Yang X, Zhang L. Evaluating green stormwater infrastructure strategies efficiencies in a rapidly urbanizing catchment using SWMM-based TOPSIS. Journal of Cleaner Production. 2019; 223: 680-691.
Miremadi S. Z, Karami H, Hosseini K, Hashemi S. A. A. Flood Reduction in Urban Basins Using LID-BMPs IN SWMM Model and Selecting the Best Option with AHP-TOPSIS (Case Study: Golestan Area in Semnan). Iranian journal of Ecohydrology. 2019; 6(4): 1003-1013. (Persian).
Nasehpour M., Khozeymehnezhad H, Forootan E. Evaluation of Urban Development Impacts on Runoff Using SWMM Model (Case Study: Qom Province). Journal of Environmental Science and Technolog. 2021; 22(12): 79-89. (Persian).
Nicole G, Beck G. C, Kanner Ll M. "An urban runoff model designed to inform stormwater management decisions", Journal of Environmental Management. 2017; 193: 257-269.
Rezayi F, Bahremand A, sheikh V B, dastorani M, tajbakhsh M. Determination of the Most Important Parameters Affecting the Urban Runoff using SWMM Model (Case Study: Mashhad City, District 9). jwmr. 2019; 9(18): 135-145. (Persian).
Rossman L. R. Storm Water Management Model User’s Manual Version 5.1. United States Environmental Protection Agency (EPA). 2015.
Sadeghi S, MV J, SAMANI H. Analyzing of Hydraulic Performance and Possible Damage to Existing Storm Sewer Networks Tehran Region 2 Using Swmm Model. 2020; 14(50): 59 – 67. (Persian).
Santhi C, Arnold J. G, Williams J. R, Dugas W. A, Srinivasan R, Hauck L. M. Validation of the swat model on a large rwer basin with point and nonpoint sources 1. JAWRA Journal of the American Water Resources Association. 2001; 37(5): 1169-1188.
Shokoohi A, Habibnejad R. Evaluating Intensity, Duration and Frequency of Short Duration Rainfalls Using a Regional Climate Change model (Case study: Tehran). Iran-Water Resources Research. 2019; 15(4): 412-424. (Persian).
Taatpour F, Khorsandi Kouhanestani Z, Armin Evaluating the Performance of Collection and Disposal of Surface Runoff Network Using SWMM Model (Case Study: The City of Likak, Kohgiluyeh and Boyer Ahmad Province). Irrigation Sciences and Engineering. 2019; 42(2): 33-48. (Persian).
Temprano J, O. Arango J. Cagiao J. Suarez I. Tejero. Storm Water quality calibration by SWMM: a case study in Northern Spain. Water SA. 2006; 32(1): 55-63.
Zhu Z. Chen X, Chen G. Yu. An assessment of the hydrologic effectiveness of low impact development (LID) practices for managing runoff with different objectives, Journal of environmental management. 2019; 231: 504-514.
